• زمان : ۱۳۹۶/۱۱/۴ ه‍.ش.،‏ ۴:۰۰
  • نمایش : ۵۸۵ دفعه
  • موضوع : متفرقه

    نائومی پارکر فرِلی  روز ۲۰ ام ژانویه(شنبه ۳۰ دی ۱۳۹۶) در سن  ۹۶ سالگی مُرد. خبر ساده ای که شاید برای ما که در ایران زندگی میکنیم چندان چیز مهمی جلوه نکند.چون حتی به احتمال زیاد نمیدانیم که او کیست.

نائومی در سال ۲۰۱۵ در کنار پوستر ما میتوانیم انجامش دهیم

    چهره ی زیبای نائومی پارکر  در سن۲۱ سالگی  به شکلی ناخودآگاه  روی بسیاری از زنان امریکا و بعدها بر بسیاری از زنان اروپا و شاید جهان تاثیر گذار شد و بسیاری ، پوستری که جی، هوارد میلر با الهام گرفتن از چهره ی زیبای امریکایی او طراحی کرد را یکی از عوامل تاثیر گذار بر جنبش فمینیستهای آمریکا ارزیابی کردند. پوستری که با عنوان «ما میتوانیم انجامش دهیم» مشهور شده بود.در این پوستر  که در بحبوحه ی جنگ دوم جهانی و در زمان حمله ی پرل هاربر منتشر شده بود، زنی با چهره ی زیبای امریکایی ،جوان و معصوم به تصویر کشیده شده بود که بازوی قوی اش را  نشان میدهد و توانش را به رخ میکشد. این پوستر  یکی از مجموعه پوسترهایی است که با عنوان ما میتوانیم انجامش دهیم و با الهام از ایده ی «رُزی پرچکار» و به سفارش  کارخانجات وستینگهاوس  طراحی شده بود . البته پوستر میلر در آن سالها انتشار گسترده پیدا نکرد و فقط برای انتشار در داخل کارخانه و نمایش و ایجاد حس خوب به کارگران و کارمندان کارخانه طراحی شده بود.

    در آن سالها به دلیل آنکه بسیاری از مردان آمریکایی به جنگ فراخوانده شده بودند، صنایع آمریکا خالی از نیروی کار شده بود و دولت آمریکا  طی یک برنامه ضربتی جای خالی این مردان را به ضرورت با زنان جوان پر  میکرد، نقشی که تا آن هنگام به زنان داده نشده بود. برای انکه زنان به این فضای کاری  ترغیب شوند ، مجموعه ای از عکسها و پوسترهای تبلیغاتی طراحی و در تیراژ انبوه منتشر شد.میلیونها زن به کارهای صنعتی سنگین در صنایع هواپیماسازی و کشتی سازی مشغول شدند و نمادی شدند از  فمنیسم آمریکا و نیز جنبش نیروی اقتصادی زنان . تصاویری که از زنان کارگر در صنایع منتشر میشد با عنوان «رُزیِ پرچکار» معروف شدند. این نام نخستین بار در ترانه ای  که با همین نام ضبط شده بود استفاده شد و بعدا روی تمام تصاویر اینگونه نهاده شد. 

عکس جلد آلبوم ترانه ای که با نام رزی پرچکار منتشر شد

    تصاویر و پوسترها ،کارکردی که دولت آمریکا میخواستند را بروز داد  اما بعدا و دوباره در دهه ی ۱۹۸۰ میلادی ،  آن پوستر منتشر شد و اینبار در سطحی بسیار وسیع. این انتشار گسترده برای جنبش تساوی خواهی زنان  مورد استفاده قرار گرفت و بسیار مشهور شد . پوستر روی تی شرتها ، ماگها و هر چیز ممکن نقش بست.

 

نمونه هایی از لوازمی که با الهام از پوستر تولید و فروخته میشدند

آژانس عکس Acme عکسی منتشر کرد و ادعا کرد که زنِ روی پوستر از روی آن طراحی شده است . در این عکس دختری  خوش اندام با دستمالی قرمز و خالخالی بر سر و لباس کاری گشاد دیده میشود که همچون یک مدلِ مد پشت دستگاه تراش ایستاده و با دقت به بخش تراش نگاه میکند.

تصویر دختری که ادعا شده دختر توی پوستر از روی چهره ی او رسم شده

     در سال ۱۹۸۴  مقاله ای در مجله ی  Modern Maturity magazine  منتشر شد که در آن نوشته شده بود  دختر تصویر شده در پوستر کسی نیست جز جرالدین هاف دویل . خودِ جرالدین هم تازه در این سال بود که متوجه شد یکی از چهره های تاثیر گذار قرن ۲۰ آمریکا شده است و خیلی معصومانه  تصور کرد که واقعا همینطور است . همه جا نام او و تصویرش با هم بازنشر میشد و او هم تایید کرد که شباهت زیادی با این تصویر دارد(با اینکه یادش نمیآمد آن عکس را از او گرفته باشند) در نهایت همگان و حتی خودش باور کرد که  آن پوستر بر اساس تصاویری که از او در حین کار در صنایع فلزی -هواپیما سازی وجود داشته  ساخته و پرداخته شده است. 

مقاله ی سال ۱۹۸۴ که جرالدین هاف دویل را را همان دختر توی پوستر معرفی کرد.
تصویری از دختران پرچکار.

    جرالدین در سال ۲۰۱۰ چشم از جهان بست و تا آن هنگام همچنان همگان همین تصور را از او داشتند و نامش در فهرست زنان تاثیرگذار میشیگان هم ثبت شد.اما در این میان جیمز جی کیمبل (PhD) دانشیار دانشگاه در رشته ی ارتباطات و هنر در کالج ارتباطاتِ دانشگاه سِتُن هال Setone Hall University به این موضوع مشکوک بود. او پیش از این به عنوان نویسنده ی همکار با  لستر سی اولسُن مطلبی با موضوع افسانه ها پیرامون  تصویر پوسترما میتوانیم انجامش دهیم  در دانشگاه پیتسبورگ نوشته بود و از همانجا این شک را نگه داشته بود. به عنوان راهکاری اصلی برای اثبات یا ردِ این شک به صرافت افتاد تا تصویر اصلی زنی که در پوستر استفاده شده بود را پیدا کند.

پروفسورجیمز جی کمبل مشغول کار روی مقاله‌ی دختر پرچکار است.

        کیمبل تقریبا ۶ سال گذشت تا بالاخره تصویراصلی  را یافت و آن را خرید. پشت عکس برچسبی زرد رنگ با دستخط عکاس وجود داشت که نوشته بود: عکس در کارخانه هواپیماسازی اوکلند در آلامدا گرفته شد. همچنین عکاس ناشناس این عکس نوشته بود:  «در این تصویر دختر زیبا و جوان ، نائومی پارکر آنچنان به دستگاه تراشی که با آن کار میکند نزدیک شده و دقت کرده است که هر لحظه  بیم آن میرود دماغش به دستگاه گیر کند. اما او میداند چگونه دماغش را توی هر کاری فرو نکند!»

    بخش اصلی پرسش ، پاسخ داده شده بود. الان معلوم شده بود که دختر جوان پوستر ، جرالدین دویل از میشیگان نیست و نائومی پارکر نامی است از آلامدا. جیمز کیمبل پارکر را پیدا کرد. او زنده و سالم بود با اینکه قریب به ۷۵ سال از تاریخ آن پوستر و عکس میگذشت. خوشبختانه نائومی بریده ی روزنامه از عکس خودش را داشت و به یاد میآورد که  در همان زمان هم عکسش معروف و شناخته شده بوده است. اما به دلیل اینکه همه  به تکرار میگفتند که  عکس روی پوستر از عکس زنی به نام جرالدین  دویل است ، او هم باورش شده بود که تصویر پوستر از آنِ او نیست و شباهتی با او ندارد.

تصویری از نائومی وقتی معلوم شد او همان دختر توی پوستر است

     در سال ۲۰۱۱، نائومی و خواهر کوچکترش  آدا در مراسمی شرکت کردند که تعداد زیادی از زنان کارگر دوران جنگ جهانی دوم گرد هم آمده بودند. در آنجا عکس نائومی که پشت دستگاه تراش ایستاده بود با نام جرالدین دویل نمایش داده شد. نائومی با بهت این صحنه را دید و بعد در سال ۲۰۱۶ به  اوکلند تریبون گفت که دختر داخل آن عکس جرالدین نیست. و سپس نامه ای به نشنال پارک سرویس فرستاد و اعتراضش را اعلام کرد. آنها هم در جواب نوشتند که اگر سندی دارد کمک کند تا واقعیت معلوم شود. اما متاسفانه او چیزی به جز همان بریده روزنامه ، چیزی نداشت . اما پروفسور کیمبل جریان را دنبال کرد و به نتیجه رساند.

نائومی(سمت راست) و خواهر کوچکترش (آدا)

    البته کیمبل کارش را نیمه تمام میدانست. او معتقد بود بایستی حالا اثبات میکرد که  تصویر روی پوستر از روی چهره یهمان دختری که در عکس مورد نظر ایستاده وام گرفته شده است. متاسفانه   میلر گرافیست چیزی ننوشته که این فرض را تایید کند. هیچ ردی از نظر میلر وجود ندارد. اما قرائنی هست که این فرض را تایید میکند. تاکید تصویر روی پوستر بر دستمال قرمز با خالهای سفید با تصویر هم ارز است. پوستر برای وستینگهاس طراحی شده و عکس در کارخانجات وستینگهاوس گرفته شده است. زمان هر دو (عکس و پوستر) تقریبا همسان هستند و عکس چند ماهی جلوتر از تاریخ پوستر گرفته شده است.عکس در پیتسبورگ پرس منتشر شده است ،جایی که میلر زندگی میکرده و به راحتی به آن دسترسی داشته است. کیمبل میگوید نمیتواند با قطعیت صد درصدی فرض فوق را تایید کرد اما باید قبول کنیم که قراین با هم همخوانی بسیار خوبی دارند.

     چند روزی بیشتر از مرگ خانم نائومی پارکر فرلی نمیگذرد و به دلایل اجتماعی متعدد شاید مرگ او برای ما ایرانیها(زن و مرد) اهمیت چندانی نداشته باشد. اما یک مساله ی مهم در این میان و این داستانی که نوشتم برای من به عنوان یک ژورنالیست(علم) مهم است. آنهم  تاثیر و نحوه ی گردش۲۴ ساعته ی اطلاعات و اخبار است. اینکه آدمهای پشت سر یک داستان چگونه میتواند در طول تاریخ پنهان شوند، بروز کنند وتغییر داده شوند و وظیفه ی یک ژورنالیست این است که به کشف این آدمهای پشت داستانها و داستان روابط بین آدمها و حوادث بپردازد. در این راه داستان مهم و غیر مهم  هم وجود ندارد. هر داستانی اگر از زاویه ی درست، در زمان مناسب دیده شود و بر آنها نور تابانده شود دارای اهمیت خواهند بود. این درسی است که داستان پوستر«ما میتوانیم انجامش دهیم» و پیگیری پروفسور کیمبل به ما میآموزاند.


منابع ( + )  ( +)  ( +)  (مقاله مفصلی درباره فرهنگ تصویری آمریکا مبتنی بر پوستر میلر) ( + )